به­ نام مهربان­ترین

جایی خواندم

راز راه،

                    رفتن است

راز رودخانه، پل

راز آسمان

                  ستاره است

راز خاک، گل

راز اشک­ها،

               چکیدن است

راز جوی، آب

راز بال­ها،

                پریدن است

راز صبح، آفتاب

  می­گفت رازهای واقعی، رازهای برملاست

      و من می­گویم راز بودن ما، مهدی است

                                          و راز بودن مهدی، خدا

       ای تنها بهانه برای نفس کشیدن، بودن، زیستن، کار کردن

                      گفتن، شنیدن، خندیدن، گریستن ...

              و ای تنها بهانه برای بهانه کردن، مهدی جان